اردیبهشت

خیلی خوابم میاد. امروز روز معلم بود و دانشجوهام برام یه دسته گل خوشگل و سی دی تار آوردن. صدرنگ رنگ. نمی دونم چطوری فهمیدن به تار علاقه دارم. خوشحال شدم و مثل بی جنبه ها عکس گرفتم و فرستادم برای دوستام. یکیش هم اشتباهی فرستادم تو گروه تل.گرام خودشون. آبروم رفت. خوبه توضیحش تابلو نبود تونستم ماست مالی کنم و مثلا تشکر کردم. اما فکر کن. مقنعه عقب موهای بیرون گلهای سرخ. لعنتی عکس قشنگی شده. ازونا که حر.است خوشش نیاد. خیالی نیست.

دیشب ساعت ۳ از یه سفر کوتاه طولانی برگشتم. سفر کوتاه بود چون از سه شنبه تا شنبه طول کشید. طولانی بود چون دوستانی رو دیدم که برای دیدار کوتاه هر کدومشون باید طولانی منتظر موند و دیدار طولانی شون در چند دوز کوتاه باعث شد حس کنم چقدر سفر طولانی بوده. واقعا لذت بردم و از همگی ممنونم. الان تو این خستگی فقط دوست دارم چشمامو ببندم و بوی بهارنارنج باغچه ندا صدای غزل حافظیه رنگ زیبای ارامگاه سعدی و زلالی آب رکناباد و بلندای دیوار ارگ کریمخانی با زمزمه ها و خنده های دوستانه و صدای یه کوچولوی عزیز که عاشقشم. صبای عزیزم. دلم برای تک تک لحظه هاش تنگ شده. چه خیال قشنگیه و دلم میخواست توش تا ابد غوطه ور می شدم. به قول حضرت سعدی:

به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست ..... عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست.

پ.ن.۱ بعد مدتها نوشتم و دوست داشتم بمونه.

پ.ن.۲ گرامی ۱ گرامی ۲ گرامی.... نبود؟ نسیم خدا لعنتت کنه خیلی قشنگ بود این خاطره!!! مرسی که یادت بود...